درباره محمد علی نوید

درباره محمد علي نويد

یاد مردان بزرگ را از آن جهت گرامی می داریم و تکرار می کنیم که می توانند سرمشقی برای منش زندگی ما بوده و الهام بخش ما در دوراهی های انتخاب باشند.
اولین گام برای موفق شدن این است که روش کار انسان های موفق را بدانیم، برای انتخاب ها بدانیم آنها چگونه انتخاب می کردند، برای اصرار بدانیم آنها کجا بر خواسته خود پا فشاری می کردند و برای گذشت بدانیم آنها کی و کجا گذشت می کردند. البته همواره انتخاب با خود ماست، چون در عصر تغییر، تمام فرضیات تصمیم گیری، دست خوش تغییر می شود ولی در خصوص اصول اخلاقی و اجتماعی همه چیز تقریباً ثابت می ماند.
بخش اول قابل الگو برداری و بخش دوم قابل کپی برداری است. خوشبخت ملتی است که بتواند خوب و بد پیشینیان خود را به یاد داشته باشد و خوبی های ایشان را تکریم و تکرار کند.
نوشته های ذیل گوشه هایی از زندگی مرحوم آقای حاج محمدعلی نوید است.
مردی که به آرامی در کنار ما زندگی می کرد، به آرامی از کنار ما می گذشت ولی اگر پای صحبتش می نشستیم می دیدیم که در درون او دریایی در تلاطم است برای سازندگی و آفریدن.

یاد آن مرحوم همیشه در قلب دوست دارانش زنده خواهد ماند.

ايشان از نوجواني به كار و تلاش مشغول بودند و تا آخرين لحظات عمر هم همواره به تلاش و كوشش ادامه مي دادند. آنچه در شيوه رفتار ايشان مي شناسيم اهميت دادن به تلاش و كوشش نه صرفاً براي ثروت اندوزي بلكه براي نفس زندگي، توجه به اخلاق شخصي، اجتماعي و ديني و اميد و فعاليت براي آينده اي بهتر براي همه جامعه بود.
آنچه در منش ايشان هميشه هويدا بود دقت در نظم شخصي، احترام به اخلاق اجتماعي و اخلاق ديني نه براي تظاهر بلكه براي سلامت روحي و تعالي معنوي بود.
همه، وقت شناسي، سازماندهي به كارها، اصالت دادن به احترام افراد به يكديگر، آرامش در زمان برخورد با مشكلات و اميد به حل مشكلات را در رفتار ايشان به ياد دارند. هميشه مثالي داشتند كه
\\" شما حركت كنيد، درهاي بسته خودش به روي شما باز خواهد شد.\\"

همه به خاطر داريم كه ايشان در سراسر زندگي خود تلاش داشتند تا بخشي از زندگي خود را صرف امور خير و اجتماعي نمايند اما اعتقاد ايشان اين بود كه براي اين كارها بايد پايه ريزي و سازماندهي كرد بطوريكه خود آن سازمان منشاء خير و بركت در جامعه گردد.
علاقه بيش از حد ايشان به ايجاد كار و بنيادهايي كه منشاء امور نيك در جامعه گردند، دغدغه اصلي زندگي ايشان بود و مهمترين علاقه ايشان آن بود كه براي پيشرفت و بهبود جامعه بايد كارهاي اصولي انجام داد تا كار، فرهنگ و درمان در جامعه بهبود يابد. از سوي ديگر ايشان در صحنه فعاليتهاي اجتماعي، سياسي و مذهبي جامعه فعاليت چشمگيري داشتند و در عين حال وابستگي به هيچ يك از گروههاي فعال در صحنه سياسي ايران نداشتند.
توجه خاص ايشان اين بود كه درهرجا كه مي توان بايد كاري كرد و اصل، تعالي جامعه است.  فعاليتهاي ايشان هم گواه اين امر است.
بخشي از اين خدمات به شرح ذيل است:                                              

•  بنيانگذاري جلسات گفتار ماه در سال 1342 در منزل خودشان براي ايجاد تغيير در روش برگزاري مجالس مذهبي و دعوت از بزرگاني چون مرحوم طالقاني، اميني، باهنر، بهشتي، مطهري، محمد تقي شريعتي و ساير بزرگواران با اصول بسیار ساده ومنظم:
1.    جلسات مي بايست محتوي علمي داشته باشد و تاثير آموزشي روي مخاطب بگذارد.
2.    شکل جلسات تغيير كرده، ظاهر وزمانبندي آنها مرتب باشد. بنابراين صندلي و ميز سخنراني گذاشته شد و ساعت و برنامه از پيش اعلام مي شد.
3.    هر سخنراني تايپ و چاپ شده و متن چاپ شده در جلسه ارائه گردد. بدين ترتيب هر سخنران مي دانست كه بايد روي مطلبش كار كند.
•    همكاري با مرحوم خرازي و كرباسچيان در ساخت مدرسه شماره دو علوي
•    همكاري با مرحوم همايون و جناب آقاي دكتر ميناچي در اداره حسينيه ارشاد و عضويت در هيات امنا
•    همكاري با مرحوم آيت اله دكتر بهشتي در مركز اسلامي هامبورگ
•    تلاش بي نظير در تاسيس دانشگاه امام صادق، عضويت درهيات موسس و هيات امنا
•    تلاش برای ایجاد کارخانجات جامعه و راه اندازی خطوط کامل ریسندگی و بافندگی و توليد پوشاك جامعه جهت ايجاد پشتوانه مالی برای دانشگاه امام صادق
•    تلاش در تاسيس مكتب اميرالمونين شامل مسجد اميرالمومنين، كانون توحيد مدارس مفيد و دانشگاه بين المللي اميرالمومنين و كارخانجات شيشه بسته بندي رازي جهت پشتوانه مالي امور فرهنگي آن و عضويت در هيات امنا مكتب اميرالمومنين                                                   • تاسيس مدرسه در ملك شخصي خودشان واقع در تهران،‌ خيابان قزوين
• تاسيس مدرسه به وصايت مرحوم نواب در روستاي پل سرا
• كمك به تاسيس مدارس مختلف و همكاري مستقيم در تاسيس مدرسه شكوفه
 
عليرغم همه اين خدمات، آنچه  هميشه از ايشان مي شنيدیم آن بود كه اينها كار من نيست. خدا به آدم توفيق دهد تا بتواند خدمت كند.
زماني ايشان از فرزند دوم خود پرسيدند دوست داري چه كاره شوي؟ پاسخ داده شد معلم و اگر خيلي توانا بودم معلم ابتدايي. ايشان سكوت كرده و سپس گفتند شما بايد فكر كني كه چطوري مي تواني مدرسه ساز شوي.
تلاش و آرزوي خودشان هم براي ايجاد زمينه اي بود كه فعاليتهاي اجتماعي بتواند بر روي آن بايستد و رشد كند. هیچ چیزايده آل ايشان درساخت نهادهايي كه اشتغال ايجاد كند و پايه اي براي رشد اجتماع باشد را تغيير نمي داد.

ويژگيهاي شخصيتي و رفتاری ایشان وصيت عملي ايشان به ما است:
•    رفتار آرام ايشان که گاه همراه با تبسمی دوست داشتني بود
•    احترام گذاشتن به همه انسانها بدون در نظر گرفتن موقعيت اجتماعي افراد
•    پيشي گرفتن در سلام كردن و برخورد با روي گشاده و لبخندي دلنشين با اطرافيان
•    اعتقاد به اينكه همواره خدا همراه و پشتيبان ماست و اميد به موفقيت و به سر انجام رسندن كارها
•    اعتقاد به برابري تمامي انسانها بدون در نظر گرفتن هيچ منزلت اجتماعي، قومي يا نژادي
•    اعتقاد به صداقت و اهميت دادن به آن
•    تلاش و كار و باز هم تلاش و كار از اولين دقايق صبح و صرف ثروت براي ايجاد كار و پيدا كردن معني زندگي در كار
•    وقت شناسي و دقت در نظم شخصي و توجه به اين نظم در ميان همكاران

•  آرامش در زمان بحران و ايجاد آن در ميان اطرافيان

• دقت در نظم و اخلاق ديني نه براي خوشايند ديگران و در ظاهر بلكه براي اعتقاد شخصي و اعتقاد به جريان هماهنگ نظم و اخلاق در همه ابعاد زندگي مادي و معنوي